Be sensitive to the people around you.
Feel ko kaya hindi umuunlad ang Pilipinas dahil sa kakulangan natin ng sensitiveness sa ibang taong nasa paligid. Yung parang sariling happiness nalang natin naiisip natin hindi na natin nararamdaman na nakakagulo na tayo sa iba. It’s okay to be happy as long as you don’t disturb or hurt other people.
For example. Yung kapitbahay ko. Grabe magpatugtog. Kala mo sa kanila yung street. Pwede naman sila magpatugtog at a normal volume. Bakit kailangan rinig ng buong sambayanan? Our family just wants a peaceful Sunday night. I want a peaceful atmosphere to study with. Pero we are disturbed by their noise. It’s not music for us because it is really irritating. Kung yung mga anak nila naghihintay nalang ng mapapangasawang mayaman, ako po, nag-aaral para yumaman. I have deadlines to finish.
Ang odd pa dun, kapag mejo maingay sa bahay (example, my birthday), nagagalit sila. Parang sila kailangan mo pakisamahan pero hindi marunong makisama.
Sorry I have been ranting about this. They’ve gotten to my nerves. Konti nalang babatuhin ko na sila. Ayaw ko nalang kasi magreport sa security kasi sabi ni Daddy lalo lang daw lalaki ang away ng family namin. Bakit ba ang bait ni Daddy? Puro nalang ako intindi.
